Grab the widget  Get Widgets

Saturday, 6 July 2019

पैसा बचाउने उपाय रे

धेरै बर्ष पछि भेट भएका एक जना अवकाश प्राप्त सरले भन्नु भयो: के छ हाल खबर? अहिले कता तिर हो?
मैले भने: यस्सो बिहान बिहान कलेज पढाउँछु, दिउँसो यस्तै संघ संस्थामा आफुले जानेको कुराहरु शेयर गर्ने गर्छु सर ।
सर: भनेसी कमाई राम्रै छ ! अहिले ३०-४० हजार जति त भेट्छ होला नि !
मैले नि सहज भएर भने: ऊमं ! खान पुग्छ सर !
सर: मैले देख्दा तिमीले खासै कमाउन चैं सकेनौ बाबु ! खोई तेत्रो पैसा कमाउँदा नि केहि गरेका देख्दिन त ।
मैले भने: त्यस्तो खासै गर्न सकिएन सर तपाइंले जस्तो |
सर: अलिकति पैसा मलाई सापट देउ न त, तिम्रो कमाई त राम्रै छ जस्तो लाग्छ ।
मैले भने : तपाइंले अनुमान गर्नु भएकै छ नि त । मैले कति कमायो भनेर । अनि मैले नकमाए नि तपाईंलाई अप्ठेरो त परेको छैन नि !
सर: त्यस्तो त होइन, तिमीले कमाएर पनि बचाउन सकेन । मलाई अलि सापट दियो भने मेरो काम पनि टर्ने तिम्रो पैसा नि बच्ने उपाय छ भनेर भनेको नि ।
मैले भने: त्यसो भए मैले के गर्नु प-यो त ?
सर: त्यस्तै पान दश लाख देउ न! तिम्रो पैसा पान दश बर्षमा जस्ताको तस्तै फर्काइ दिम्ला । तिमीले सबै खर्च गरेरै सिध्याउँछौ रहेछ । तिम्रो पैसा नि बच्ने मेरो काम नि टर्ने ।
म एकछिन त्वां परें: त्यत्रो पैसा तपाईंलाई किन चाहियो र यो बुढेसकालमा ?
सर: यस्सो जग्गा सग्गा किनेर राख्ने नि अनि बेचेर तिम्रो पैसा फर्काउने । तिम्रो पैसा नि फिर्ता मेरो जग्गा को इच्छा नि पूरा हुने, साँप पनि मर्ने लठ्ठी पनि नभाँच्ने उपाय भनेको नि ।
मैले भने: मलाई के फाइदा त ?
सर: तिम्रो पैसा मैले चलाए पनि जस्ताको तस्तै सग्लै फिर्ता । कमसे कम तिमीले खर्च गर्न त पाएन नि ! तिम्रो पैसा पनि  बच्यो । मेरो जग्गा किन्ने रहर नि पूरा हुने ।
मलाई के कुन्नि ले टोकेको छ कि क्या हो? त्यो अवकाश प्राप्त बुढोलाई पैसा राख्न दिन। न आमा पट्टीको न बाउ पट्टिको । न त त्यसरी नै पैसा बचाउनु छ। धन्य ! अवकाश प्राप्त सरको बुद्धि । अनि मेरो अनुहार ! अस्तु ।
#गज्जब छ बा !

Friday, 21 June 2019

बेइमान साहुजी

एउटा चुकुल किन्न गएको, साहुजीले यस्तो चुकुलको फेसन नै गैसक्यो भन्यो। आजकाल नयाँ मोडेल मात्रै आउँछ, अब त पाउँदैन भन्यो। मलाई भने त्यो साहुजीले भनेको पारा ले झन पत्याउनै गाह्रो भयो। 

होइन साउजी ! तपाईं कहाँ पाउँदैन भने अरु तिर नि पाईंदैन र?

साहुजी: ल, म कहाँ नै छैन भने अरु कस्काँ होला र सम्भब नै छैन | बाजी ठोक्ने? भन्यो बा !


मलाई अब चैं यो साहुजीले अलि बढी नै खोक्यो भन्ने १००% कन्फर्म भयो।

भै हाल्यो साहुजी, तपाईं कहाँ फेरि आउँला, एक पटक संगैको पसलमा सोधम्ला भनेर निस्कन लाग्दा साहुजीले फेरि खोक्यो |

साहुजी: ह्या...! म कहाँ नभएको सामान अरु कोमा पाउन त गार्है होला है। ल ल ! तै तै एक पटक खोज्नुस न तपाईं कै खुट्टा दुख्ने त हो नि।

संगैको साहुजीलाई बिस्तारै सोधेँ, फेसन गएको चुकुल पाउँछ? 


दोश्रो साहुजीले खुरुक्क झिकेर मैले खोजेको जस्तै चुकुल ल्याइ दियो।


सामान किने पछि पहिलो साहुजीलाई ओ बेमान साहुजी ! चुकुल पाउँदैन भनेको होइन? भनेर मैले किनेको चुकुल देखाएँ। यी !यो के हो ? त्यस्सै पाउँदैन भन्दो रहेछ।


पहिलो साहुजीले फेरि भन्यो : ए त्यो त पुरानो स्टक हो। मैले राख्नै छोडी सकें। त्यस्ता पुरानो सामान बेच्ने मान्छे नै होइन, म त स्ट्यान्डर्ड सामान मात्रै बेच्ने खाल्को परेँ।


पहिलो साहुजीको पारा देख्दा त्यैँ ठोक्दिम जस्तो लाग्यो। #तेस्काबाजे

Saturday, 1 June 2019

जागीर चाहियो भनेसी चाहियो चाहियो

एक जनाले थर्काउने भाकामा फोनमा बोल्यो: के हो सर? के गर्दै हुनुहुन्छ? मेरो निवेदनमा निर्णय गर्नु पर्दैन? 

मैले सोधेँ: के हो, के को निबेदन हो? कैले दिएको? के कामका लागि दिएको? कुन अफिसमा दिएको?

उस्ले भन्यो: मैले जागीर खानको लागि तपाईंको अफिसमा निबेदन दिएको छु। अहिले सम्म मलाई नियुक्ति दिएको छैन। हुन्छ, भनेर निर्णय गर्नु पर्दैन? के हो चाला? त्यो प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतले राम्रो काम नगर्ने रैछ। मेरो नियुक्ति नै गर्न नसक्ने नि अफिसर हुन्छ? तपाईंले झपार्दिनुस त। लौ छिट्टै नियुक्ति गरि दिनुस त मलाई !

मैले भने: कुन पदको लागि हो? कैले बिज्ञापन निस्केको हो? पद खाली छ कि छैन कि? त्यस्सै तिमिले भन्ने बित्तिकै तिम्रो लागि पद शिर्जना हुन्छ?

उस्ले भन्यो: त्यति जाबो पद पनि निकाल्न नसक्ने के को हाकिम नि? मैले त तपाईंलाई आफ्नो मान्छे भनेर पो फोन गरेको त! ह्या...! ल जसरी भए नि दुई चार बर्ष हल्लिनु पर्‍यो। मलाई जागीर चाहियो। चाहियो भनेसी चाहियो, चाहियो । छोरा बुहारीहरुले जाँड खान नि नपुग्ने गरेर पैसा दिन्छ। मेरो आफ्नै पसलमा लगानी त १०-२० लाख गरेको छु नि । पसल त डिपार्टमेन्ट पसल हो नि के गर्नु राम्ररी चले पनि पैसा कमाउन सकिएन। तर छोरा मोराले पसलमा बस्न नि दिन्न, पैसा नि दिन्नन। दुई चार लाख त अहिले नै निकाल्न सक्छु नि। तर यस्सो बेलुकी बेलुकी रमाइलो गर्न नि पैसा भएन क्या?

क्या बात! जागीर नि थर्काएर खान पाउने अधिकार आएछ रहेछ। धन्न मलाई हाकिम पद चाहियो भनेर भनेन। अस्तु:

Thursday, 30 May 2019

सगरमाथा दिवसमा मैले जे देखें ।

सगरमाथामा मानव पाइला टेकेको भनेर नेपालीहरु दङ्ग पर्दै नेपालमा अन्तर्राष्ट्रिय सगरमाथा दिवस मनाउन थालेको नि १२ वर्ष पुगेछ।

र्‍याली आयोजना गर्ने चलन र र्‍यालीमा भाग लिनको लागि टि सर्ट बाड्ने चलन पनि छ। जस्ले टि सर्ट सिलाएर बाँड्ने काम गर्छ, त्यस्को टाउको दुखाई चैं टि सर्ट बांड्ने बेलामा देखिन्छ। सुकिला मुकिला, सभ्य जस्ता देखिने, भद्र जस्ता देखिने, अफिसर जस्ता देखिने र्‍यालीमा भाग लिन आएकाहरु टि सर्ट नपाएको झोंकमा आयोजकलाई अपशब्द प्रयोग गरेर सम्मान गरेको नि देखियो। को रहेछ ? भनेर बुझ्दा त सरकारी कर्मचारी, अनि ट्राभल ट्रेडका भलादमी पनि भेटियो।

गज्जब छ बा! सरकारले दिएको तनखा नपुगेर हैन र्‍यालीको इज्जत बढाउन आएका महानुभाबहरुले टि सर्ट पाए पछि र्‍यालीमा नगइ सरासर गाडीमा टि सर्ट राखेको नि देख्न पाइयो। कति त सरासर घर तिर गएको पनि भेटियो। बिचराहरु र्‍यालीको टि सर्ट लिन कतिले गाडी चडेर, कतिले मोटरसाइकल चडेर, त्यो टि सर्ट लिएर घरमा सायद सजाउन लगेको दृश्य भने हेर्न लायक नै थियो। तर जो बिद्यार्थीहरु वास्तव मै स्वयंसेवक बनेर र्‍यालीमा भाग लिए, तिनीहरु चैं र्‍यालीको टि सर्ट बिना नै काम गरेको पनि देखियो।

यो विभिन्न कम्पनीका साहुजी, अनि भद्र भलादमीहरुको चर्तिकला चैं अचम्मै देखियो। जस्ले टि सर्ट पाएनन उनिहरुले कार्यक्रम झूर भयो, ब्यबस्थापन पटक्कै छैन भन्दै गुनासो गरेको पनि सुनियो। जस्ले दुई चार वटा टि सर्ट कुम्ल्याए उनिहरुले चैं कार्यक्रम भनेको यस्तो पो हो भने भलै प्रमुख अतिथिलाई घन्टौं कुर्न पर्‍यो।

सम्पुर्ण आरोहीहरुलाई सलाम। अस्तु!

Thursday, 2 May 2019

Corporate Depression

Am I having a corporate depression?  

I don't know why I feel I will be harassed by my colleagues at the club? I feel that my juniors are more competent than myself. I feel the inferiority complex while I go to my club, though I am the chairperson. Why I feel my secretary is smarter than my self? Sometimes I feel, I have lost the confidence. Knowingly and unknowingly I blame the juniors staff of the club said the chairperson of a club. After blaming I feel very sorry, that I blamed them without any adequate reason. I don't feel relaxed though I have spilt out all my negative thought on them.

The doctor says: feeling depressed without no reason means you are under extreme depression. If you can't express your feeling to anybody and feel shy to explain the reason why are you feeling so, then you should visit counsellor without hesitation. You shouldn't stay aloof within you, taking such a negative feeling. 

I do shout the staff of the club if I can't blame my secretary and other officials. Sometimes I feel I lost the respect to get and to give. This may be my psychology. Having my lesser knowledge on the subject matter than my colleagues, and having a high position at the club, I still do feel inferior complex to get support from the expert too. What is this? 

This is corporate depression. Doctor says. Better get a consultation from the psychologist as soon as possible.

(Note: If you are suffering from such situation, consult your doctor at the earliest.)

Tuesday, 30 April 2019

कुराई

पहिलो दृश्य:

एकजना फन्टुस: सामान्यतया कति बेर सम्म कुर्न मन पर्छ तँलाई ?
आर्को लम्फु: हैट ! मलाई त एक छिन नि मन पर्दैन |
फन्टुस: तेस्तो कुरा नगर न आज एकजना महामहिमले बोलाएको छ, जान्छस ? तेरो काम मनपराए जस्तो छ |
लम्फु: कुन चाहिं महामहिम परेछ? त्यो आफुले आफैलाई महामहिम भन्ने चैं त हैन?
फन्टुस: हो ! त्यो नै हो, तर आज चैं पक्का काम हुन्छ भनेको छ |
लम्फु: तेस्का बाजे, त्यो त सारै फटाहा छ त, अस्ति नि मलाई उसैको अफिसमा बोलायो, दौडेर गएँ | पुग्नासाथ एकछिन बस्न पाएको छैन आर्को ठाममा जानु पर्छ एकछिन बस है भनेर एक घण्टामा पनि आएन | डाँका नै रहेछ त्यो मोरो त | किन बोलाउँछ कुन्नि फेरी एकदम गोप्य कुरो छ फोनमा भन्न हुन्न भन्छ, अनि होला त नि भनेर कुदेर गयो मोरो त गायब !
फन्टुस: यसपाली चैं त्यस्तो नहोला | ठिक्क साढ़े बाह्र बजे पुग्नु नि |
लम्फु: खोइ ! मलाई त एक छेउ पनि पत्यार लाग्दैन त्यो मोरोको | तै तै गै दिम्ला |

दोश्रो दृश्य:
डेढ घण्टा कुर्दा पनि महामहिमको आगमन भएन |

लम्फु: मैले बिहान शंका गरेको ठिकै भो बुझिस फन्टुस? (मोबाइलमा कुरा गर्दै)
फन्टुस (आर्को पट्टिबाट जवाफ दिंदै): किन र ? के भो? फेरी आएन? अनि हिजो एक घण्टा सम्म मलाइ फोन गरेर तँलाई भन्दे, सम्झाई दे भनेर दिमाग खाएको खाइ थियो त बजिया ले ! गर्न खोजेको के रहेछ? केहि मेसो मेलो पाइस त?
लम्फु: खोइ! तालिम सालिम को कुरो हो क्यारे | काम त हाम्लाई नै हुने खालको जस्तो छ | तर छेउ टुप्पो नै पत्तालगाउन गाह्रो भो | कुर्दा कुर्दा गाह्रो भयो | यस्तो रिस उठेको छ कि बाटोमा भेट्यो भने त्यो गुन्द्रुक थिचे जस्तो मर्र्याक मुर्रुक पारुम झैं लागि सक्यो | के गर्नु फेरी आफ्नै साथी पर्र्यो |

नोट: साथीहरु यसरी कुराएर समय बर्बाद नपारिदिनुस् है ! सार्बजनिक हितको लागि मेरो पनि अनुरोध |