सबैको प्यारो आन्दाई,
हक्की स्वभावको आन्दाई,
जस्को घरमा जे भए पनि हाजिर हुने आन्दाई,
रसिक स्वभावका आन्दाई,
एक दिन फोन गर्नु भयो, ए भाई! तँ कां छस्?
म घर आई सकें दाई, भनें
म काठमाडौं आउनु पर्ने भो, (बोली लरबराउंदै भन्नु भयो,)
के भो दाई? मैले त कुरो बुझिन नि?
हत्तेरीका, ल मेरी छोरी अनिशासंग कुरा गर, भन्नुभयो।
अनि छोरीले सबैकुरा बेलिबिस्तार लगाए पछि बल्ल थाहा भयो, दाजुलाई नाक, कान घांटीमा समस्या भएकोले आवाज लर्बराउन थालेको रहेछ। समस्या यति छिटो बढ्यो कि स्वास्थ्य चेक जाँच गर्न तुरुन्तै काठमाडौं आउनु बेस हुन्छ भन्ने सल्लाह भयो र काठमाडौंका विभिन्न सुबिधा सम्पन्न अस्पतालमा उपचार सुरु भयो।
संधै हंसीमजाक गर्ने दाईको स्वभावमा अचानक बदलाब देखिएकोले हामीले सम्झाउने बुझाउने काम गर्यौं। अरुबेला उहाँले सबैलाई सम्झाउने गर्नु हुने काम अहिले हामीले गरेका थियौं।
अस्पतालमा भर्ना भए देखि झन अवस्था नाजुक हुँदै गयो। उपचारको क्रममा हिंजो बिहान उहाँले देहत्याग गर्नु भयो। दाजुलाई हार्दिक श्रद्धाञ्जली! अनिच्चावत संखारा।
